Możliwe umiejscowienie głównych plemion i związków u progu wielkiej wędrówki ludów – koniec IV wieku
(około stu pięćdziesięciu lat przed główną akcją „Ostatniego lata Wandalów”).

Ta mapa przedstawia tylko, jak p r a w d o p o d o b n i e było i to jedynie w ogromnym przybliżeniu, na wielkim poziomie ogólności. Podane lokalizacje należy traktować umownie, raczej jako przybliżone strefy wpływów i głównych siedzib. Pod tymi nazwami kryły się często koalicje ludności różnego pochodzenia, przemieszczające się przez tereny zajmowane przez wcześniejszych mieszkańców. Również „białe plamy” na mapie nie oznaczają braku osadnictwa na tym terenie, a jedynie „białe plamy” naszej wiedzy. Ówczesne ludy wędrowały, dzieliły się, łączyły, zmieniały nazwy i koalicje. Goci z Krymu nie byli już dokładnie tymi samymi Gotami, którzy wyszli z Pomorza, a (Wizy)Goci z Hiszpanii tymi, którzy wywędrowali z Krymu. Jeśli ktoś szuka trwającej tysiące lat niezmiennej ciągłości etniczno-kulturowej, polecam piękne mapy tolkienowskiego Śródziemia. 😉

To moja wersja jednej z map, które w bardziej profesjonalnym wydaniu znajdziecie w książce. Bazowa mapa Europy pochodziła z domeny publicznej, a wiedza na temat przypuszczalnego umiejscowienia poszczególnych ludów z licznych książek i publikacji naukowych (z których najważniejsze wymieniłem w posłowiu),